Yaş ilerlemez, derinleşir.
Bazı şeyler eksilmez, ayıklanır.
Geriye kalan daha az değil, daha nettir.
Still 35, bir yaş değil; bir duruştur.
Herkese merhaba güzel insanlar 🙂
Yılın bu zamanı geldiğinde, her zamanki gibi kendime dönüyorum. Nisan’ın son haftası… yeni bir yaş daha aldım. Ve evet…. yine 35’im. Belki birazcık daha fazla…😌 Bir noktadan sonra yaş, sayı olmaktan çıkıyor. Farkındalığa dönüşüyor. Ama şunu da söylemeden geçemeyeceğim:
Bu aralar sık sık karşıma çıkan bir cümle var:
“40 yaşından sonra fit olmak, bir Ferrari’ye sahip olmakla eşdeğerdir.”
Açıkçası, hiç fena bir hedef değil. 🙂
Her doğum günü benim için bir güncelleme… Bir içsel yazılım update’i gibi…
Ne öğrendim?
Neyi bıraktım?
Kimlerle yürüdüm, kimleri uğurladım? Ve evet… çok insan uğurladım. Şunu net öğrendim:
Enerji her şeydir. Ve her enerji hayatında kalmayı hak etmez. Yanlış frekans sadece dikkatini dağıtmaz
üretim gücünü de düşürür.
Hayat uzun bir maraton…Bazıları seninle koşar. Bazıları sadece izler. Ama en yorucu olan şey şudur: İnsanları kendi hızına uydurmaya çalışmak. İşte tam bu noktada şunu öğrendim:
Bırakmak zayıflık değil, hassas bir seçimdir.
Einstein’ın dediği gibi: “Her şey enerjidir.”
Buna şunu ekliyorum: Enerjiye anlamı biz veririz. Duygularını yönetebilen insan, kendi Everest’ine tırmanabilir. Ve bu bir “kişisel gelişim” cümlesi değil; bir sistem meselesi…
Yıllarca başarılı insanların hayatlarını inceledim, biyografilerini okudum. Bir formül bulmaya çalıştım.
Yok.
Onun yerine şunlar var:
Disiplin.
Merak.
Tekrar.
Ve kendine yatırım.
Bugün bakıyorum… Okumayan, araştırmayan ama hızla “başarmak” isteyen insanlar var. Durumu şöyle özetleyeyim:
“3 metre kumaşı var, 30 metre tuvalet istiyor.”
Evet, bazen o 3 metreden mucize çıkar. Ama o mucize… yaratıcılıktır. Ve yaratıcılık, içeriden gelir. Başkasından değil!
Hayaller…
Bazen altın sandığın şey sadece yapraktır. Bazen gerçekten altına dönüşür. Ama şunu öğrendim:
Gerçekleşen tek bir hayal bile, hepsine değer.
Başarıya ulaştığında fark ettiğin başka bir şey daha var: Yanında herkes kalmaz. Kimisi geride kalır, kimisi başka bir yola girer. Bu bir kayıp değil. Bu, doğanın kendisi…
Ve sonra daha derin bir farkındalık geliyor:
Bazı insanlar derin değildir. Ve bu, okyanusun ayıbı değildir.
Bu cümleyi anladığın gün, birçok şeyi kişisel almaktan vazgeçiyorsun. Yanında olmayanlara, gülümseyerek bye bye diyebiliyorsun.
Bir de görünmeyen bir dinamik var: Sessiz izleyiciler.
Alkışlamazlar.
Ama izlerler.
Desteklemezler.
Ama takip ederler.
Modern dünyada bu bakışlar dijital. Ekranların arkasında çoğalırlar. Seni izlediklerini sanırsın. Ama aslında baktıkları şey şudur: Senin ışığında kendi yansımaları!
Bir süre sonra bu yansımaya inanırlar.
Ama gerçek ortaya çıktığında, hayranlık yerini rahatsızlığa bırakır. İşte bu yüzden:
Enerjini korumak bir lüks değil, bir gerekliliktir.
Son yıllarda özellikle şunu fark ettim: Bazı “yakın” insanlar aslında hiç yakın değil. Ve bu farkındalık… özgürleştirici. Çünkü dostluk, sadece birlikte görünmek değildir. Özen göstermektir.
Parlamaya devam et! Ama bunu kendin için yap. ✨
Ben yeni yaşımda da parlamaya devam edeceğim. Işıktan rahatsız olanlar bir adım geride dursun lütfen!
Her yaşın bir gücü var.Mesele kaç yaşında olduğun değil,
o yaşa nasıl geldiğin. Bugün geriye baktığımda kendimi kucaklıyorum. Ve biliyorum: Yeni yaşımı da seveceğim. Çünkü şükrederek yaşıyorum. Belki de asıl sır bu.
Hoş geldin yeni yaşım.
Sağlıkla, neşeyle, huzurla ve ışığın artarak gel.
Başarıyı da unutmayalım. 😇
Tuğba Yazıcı
Multidisipliner Sanatçı & Yapımcı
Instagram: @tugbayaziciofficial
Instagram: @tualshirt
Facebook: Tugba Yazici
