Dizlerim titriyordu
Sanki demir atmış gibi yere
Bedenim ağırlaştı
Ayakta duramadım artık
Tutacak bir el yoktu
Arkamı döndüm
Kapı koluna tutunup
Arkama yaslandım.
Kalbim öyle ağırlaştı ki
Yavaşça yere çöktü bedenim
Gözyaşlarımsa yanaklarımdan akıyordu
Durduramıyordum
Artık hiçbir şey benim kontrolümde değildi
Ne aşkımız,
Ne de sen!
Bazen bir kapıyı kapatırsın
Ama hâlâ öbür tarafında ağlarsın
Bazen de…
Gönlünü de alıp çeker gidersin
Ya sen?
Senin için nasıl bir aşktı bu?
Beni bırakıp giderken mutlu muydun?
Kalbin hafiflemiş miydi
Aşkımızdan uzaklaşıp giderken?
Yoksa kalbin ağırlaşıp
Yanakların ıslanmış ,
Kapının koluna tutunmuş,
Yere mi çökmüşsün
Benim gibi?
Kapıyı açıp
Kendi gözlerimle görmek istiyorum
Ama donup kaldım
İçim bomboş
Nefesimi toparlayamıyorum
Artık gücüm kalmadı
Benim için böyle bir aşktı işte.
Beril Yabar
��Okurlarıma
Şiirlerimi okudugunuz için teşekkür ederim.
Eğer bu şiir size dokunduysa, bir anınızı hatırlattıysa ya da içinizde bir duygu uyandırdıysa, bana da anlatmak isterseniz okumaktan çok mutlu olurum. Aşağıya yorum bırakabilir, berilyabar.com adresini ziyaret edebilir ya da bana beril@berilyabar.com adresinden ulaşabilirsiniz.
